Emergency: call 000Poisons Information Centre: 13 11 26
←
✨

🧪 DXM (Dextromethorphan)

Source: Harm Reduction Victoria · DanceWize Victoria SSB

ภาพรวม

DXM เป็นยากลุ่มดิสโซสิเอทีฟที่พบในยาแก้ไอซึ่งซื้อได้เองโดยไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์ และทำให้เกิดฤทธิ์แบบไซเคเดลิกที่รุนแรงเมื่อใช้ขนาดสูง

Dextromethorphan (DXM หรือ DM) เป็นยาระงับอาการไอที่พบในยาแก้หวัดและยาแก้ไอหลายชนิดที่ซื้อได้เองโดยไม่ต้องมีใบสั่งแพทย์. เมื่อใช้ในขนาดที่เกินช่วงการรักษา จะกลายเป็นยากลุ่มดิสโซสิเอทีฟที่ออกฤทธิ์แรงและมีคุณสมบัติแบบไซเคเดลิก. DXM อยู่ในกลุ่มมอร์ฟินาน (morphinan) มีฤทธิ์ทำให้ง่วงซึม ทำให้หลุดจากความเป็นจริง และกระตุ้น.

DXM เป็นตัวต้านตัวรับ NMDA ซึ่งคล้ายกับ ketamine ทำให้รู้สึกห่างจากความเป็นจริง. มีขายในรูปน้ำเชื่อม เม็ด สเปรย์ และเม็ดอม (เช่น Robitussin, NyQuil, Dimetapp, Vicks). สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องแน่ใจว่า DXM เป็นสารออกฤทธิ์เพียงชนิดเดียว เพราะส่วนผสมอื่น (ยาแก้แพ้ พาราเซตามอล) อาจทำให้เกิดอันตรายร้ายแรงหรือเสียชีวิตได้.

มีระดับประสบการณ์สี่ระดับที่เรียกว่าเพลโต ตามขนาดยาเป็น mg ต่อ kg. ไม่ควรสับสน DXM กับ Dextrorphan หรือ Dexamethasone

การใช้อย่างปลอดภัยขึ้น

สำคัญที่สุด: ใช้เฉพาะผลิตภัณฑ์ที่ DXM เป็นสารออกฤทธิ์เพียงชนิดเดียว เพราะส่วนผสมอื่นอาจทำให้ถึงตายได้ กฎทั่วไป: 1 เพลโตต่อสัปดาห์ (ขนาดเพลโตที่ 3 ให้รอ 3 สัปดาห์; เพลโตที่ 2 ให้รอ 2 สัปดาห์) ใช้ในสถานที่ที่สบายใจ โดยมีคนที่ไว้ใจอยู่รอบตัว ระวังปฏิกิริยาระหว่างยา การผสมกับยาบางชนิดอาจทำให้เกิดกลุ่มอาการเซโรโทนินหรืออาการเดินเซรุนแรง บางคนมีการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมของ CYP2D6 ทำให้ DXM แรงขึ้นมาก ควรศึกษาข้อมูลด้วยตัวเอง แม้ฤทธิ์ที่รู้สึกได้จะหมดไปใน 4-6 ชั่วโมง DXM ยังคงออกฤทธิ์ในร่างกายได้นานถึง 24 ชั่วโมง

⚠ หลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ

อันตราย: MAOIs (เสี่ยงเสียชีวิตสูงมาก); ยาต้านเศร้า (กลุ่มอาการเซโรโทนิน อาจถึงแก่ชีวิต); ยาลดความอ้วน เช่น fenfluramine หรือ phentermine (กลุ่มอาการเซโรโทนิน); MDMA (กลุ่มอาการเซโรโทนิน); แอลกอฮอล์ (เสริมฤทธิ์กดระบบประสาทส่วนกลางและเสี่ยงความจำขาดช่วงหรือบลัคเอาต์ ควรหลีกเลี่ยงเมื่อเกินเพลโตที่ 1); GHB หรือ GBL (คาดเดาไม่ได้ เสี่ยงอย่างรุนแรงที่จะหมดสติและสำลักอาเจียน); โอปิออยด์ (กดระบบประสาทส่วนกลาง หายใจลำบาก เป็นพิษต่อตับ เป็นการผสมที่ไม่ปลอดภัยอย่างยิ่ง); Tramadol (ทรามาดอล). ระวัง: ยาแก้แพ้ชนิดไม่ง่วง (โดยเฉพาะหากมีอยู่ในผลิตภัณฑ์ DXM อยู่แล้ว); เบนโซไดอะซีพีน (เสริมฤทธิ์ให้ง่วงซึม หมดสติเมื่อใช้ขนาดสูง)

🚨 หากเกิดปัญหา

การตรวจข้างถนนตรวจไม่พบ DXM แต่ตำรวจอาจทำการทดสอบความบกพร่องมาตรฐาน. หากมีคนหมดสติ ให้จัดอยู่ในท่านอนตะแคงกึ่งคว่ำทันทีเพื่อป้องกันการสำลักอาเจียน. โทร 000 เมื่อเกิดเหตุฉุกเฉิน.

การใช้หนักในระยะยาวเกี่ยวข้องกับปัญหาความจำ สมาธิ และอารมณ์ที่คงอยู่. การพกยาเสพติดทำให้คุณเสี่ยงต่อข้อหาค้ายาเสพติด ควรรู้กฎหมายในพื้นที่ของคุณ

ผลที่เกิดขึ้น

หลุดจากความเป็นจริง (ดิสโซสิเอชัน) และประสบการณ์หลุดออกจากร่าง ภาพหลอนและเสียงหลอน สุขล้นและอารมณ์ดีขึ้น อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต เหงื่อออก และอาการคันเพิ่มขึ้น ปัสสาวะไม่ออก พูดไม่ชัด ตากระตุก (นิสแทกมัส คือลูกตาเคลื่อนไหวเร็ว) คลื่นไส้ เวียนศีรษะ สูญเสียความจำระยะสั้น สับสน และสูญเสียการรับรู้ทิศทาง หวาดระแวงและการรับรู้เวลาเปลี่ยนไป ที่ระดับเพลโตสูงขึ้น: หลุดจากความเป็นจริงโดยสมบูรณ์ ประสบการณ์ใกล้ตาย การพบสิ่งทางจิตวิญญาณ ผื่นผิวหนังสีแดงหรือเป็นปื้น ปฏิกิริยาคล้ายภูมิแพ้

ปริมาณและระยะเวลา

ใช้โดยการกลืน. ระยะเวลารวม: 4-6 ชั่วโมง. เริ่มออกฤทธิ์: 20-60 นาที.

ออกฤทธิ์สูงสุด: 1.5-3 ชั่วโมง. ช่วงฤทธิ์ลดลง: 1-2 ชั่วโมง. อาการเมาค้าง: 1-12 ชั่วโมง.

คำเตือน: เคยมีผู้เสียชีวิตที่ขนาดประมาณ 25 mg ต่อ kg. ขนาดของแต่ละระดับเพลโต: ระดับที่ 1 (1.5-2.5 mg ต่อ kg) กระตุ้นเล็กน้อย; ระดับที่ 2 (2.5-7.5 mg ต่อ kg) มึนเมา; ระดับที่ 3 (7.5-15 mg ต่อ kg) หลุดจากความเป็นจริง; ระดับที่ 4 (15-20 mg ต่อ kg) หลุดจากความเป็นจริงอย่างเต็มที่. การตรวจหาสาร: ปัสสาวะ 1 ชั่วโมง-3 วันขึ้นไป; เส้นผมนานถึง 90 วัน; เลือด 15 นาที-2 วัน

Drug Combinations Reference