🔮 LSD
Source: Harm Reduction Victoria · DanceWize Victoria SSB
ภาพรวม
LSD เป็นยาไซเคเดลิกที่ออกฤทธิ์รุนแรงและนาน ทำให้เกิดภาพหลอนทางการมองเห็นอย่างรุนแรงและเปลี่ยนแปลงสภาวะการรับรู้อย่างลึกซึ้ง
LSD (lysergic acid diethylamide) หรือ 'แอซิด' เป็นยาไซเคเดลิกที่ได้จากเชื้อราเออร์กอต สังเคราะห์ขึ้นครั้งแรกโดย Albert Hofmann ในปี 1943. LSD เป็นยาไซเคเดลิกต้นแบบที่ใช้เปรียบเทียบกับยาชนิดอื่นทั้งหมด. LSD บริสุทธิ์เป็นสารผลึกสีขาว แต่เนื่องจากขนาดที่ออกฤทธิ์แทบมองไม่เห็น (75-150 μg) จึงมักทำให้แห้งลงบนแผ่นกระดาษซับ แผ่นเจลาติน หรือก้อนน้ำตาล.
LSD เป็นสารหลอนประสาทที่แรงมากและมีประวัติการใช้ยาวนาน เป็นที่ทราบกันว่าค่อนข้างปลอดภัยแม้จะมีความแรงสูง. LSD มีศักยภาพทางการบำบัด ทางจิตวิญญาณ และทางวัฒนธรรมอย่างมีนัยสำคัญ และขณะนี้กำลังมีการศึกษาเพื่อใช้รักษาภาวะสุขภาพจิต รวมถึง PTSD และโรคซึมเศร้า
การใช้อย่างปลอดภัยขึ้น
ใช้ LSD เฉพาะเมื่อรู้สึกสบายดีทั้งร่างกายและจิตใจ เพราะมันขยายสภาวะปัจจุบันของคุณให้รุนแรงขึ้น ใช้ในสถานที่ที่ปลอดภัยและสบายใจ กับคนที่คุณไว้ใจ หากเป็นไปได้ ให้มีผู้เฝ้าดูแลที่ไม่ได้ใช้ยาอยู่ด้วย กินอาหาร 30 นาทีก่อนใช้ และเตรียมน้ำและของว่างไว้ แบ่งขนาดให้ตัวเองเสมอ ระวังเมื่อตวงหยดของเหลว LSD บริสุทธิ์ไม่มีรส ถ้ารสขมหรือเหมือนโลหะ อาจปนเปื้อน ('หากขมให้บ้วนทิ้ง') ตัดแผ่นเป็นชิ้นเล็กลงหากไม่แน่ใจเรื่องความแรง และใช้แหนบหยิบ เพราะ LSD ดูดซึมผ่านผิวหนังได้ หากจะใช้ซ้ำ ให้รออย่างน้อย 3-6 ชั่วโมงหรือจนกว่าจะพ้นช่วงสูงสุดไปไกลแล้ว หลีกเลี่ยงการตัดสินใจครั้งใหญ่ในชีวิตระหว่างหรือทันทีหลังประสบการณ์ ศึกษาเรื่อง 'การบูรณาการประสบการณ์ไซเคเดลิก' เพื่อประมวลประสบการณ์ในภายหลัง
⚠ หลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ
ระวัง: Ice (ไอซ์) Cocaine (โคเคน) และสารกระตุ้นชนิดอื่น (เพิ่มความเสี่ยงของภาวะโรคจิต); ยาไซเคเดลิกชนิดอื่น (ผลคาดเดาไม่ได้และรุนแรงขึ้น); กัญชา (สับสน หรือเกิดภาวะโรคจิตในบางกรณีที่พบได้น้อย ให้รอจนพ้นช่วงสูงสุดไปแล้ว); Ketamine (ทำให้ประสบการณ์รุนแรงขึ้นจนอาจเกินรับไหว); แอลกอฮอล์ (คลื่นไส้ อาเจียน ประสบการณ์พร่ามัว); เบนโซไดอะซีพีน (ลดฤทธิ์ที่รู้สึกได้ มีประโยชน์ในภาวะฉุกเฉินเพื่อลดความรุนแรง); ยารักษาโรคจิตและยาต้านเศร้า (อาจต้านหรือยับยั้งฤทธิ์ของ LSD). อันตรายเป็นพิเศษหากคุณหรือคนในครอบครัวมีประวัติภาวะโรคจิต โรคจิตเภท หรือโรคอารมณ์สองขั้ว
🚨 หากเกิดปัญหา
เมื่อเกิดประสบการณ์ที่ยากลำบาก: ย้ายไปอยู่ในพื้นที่ที่สงบเงียบ มีคนที่ไว้ใจอยู่ด้วย ช่วยให้หายใจอย่างช้าลง ให้ความมั่นใจกับเขาว่ายาจะหมดฤทธิ์. เบนโซไดอะซีพีนช่วยลดความรุนแรงของประสบการณ์ที่ยากลำบากได้. โทร 000 หากเขามีอันตรายจากการทำร้ายตัวเองหรือผู้อื่น.
การตรวจน้ำลายข้างถนนตรวจไม่พบ LSD. การขับรถขณะที่ร่างกายบกพร่องผิดกฎหมาย ควรรออย่างน้อย 24 ชั่วโมง
ผลที่เกิดขึ้น
ภาพหลอนและเสียงหลอนที่รุนแรง (ทั้งตอนลืมตาและหลับตา) รูม่านตาขยายและประสาทสัมผัสไวขึ้น (รส สัมผัส กลิ่น) สุขล้น รู้สึกเป็นหนึ่งเดียว และเชื่อมโยงอย่างลึกซึ้ง อารมณ์หลากหลายและเข้มข้นขึ้น และอาจมีประสบการณ์ทางจิตวิญญาณที่เปลี่ยนชีวิต อัตราการเต้นของหัวใจเพิ่มขึ้น กัดฟัน เหงื่อออก คลื่นไส้ในช่วงเริ่มออกฤทธิ์ การคิดเชิงเชื่อมโยงและความคิดสร้างสรรค์เพิ่มขึ้น การรับรู้เวลาบิดเบือน อัตตาสลาย วิตกกังวล ตื่นตระหนก สับสน หรือสูญเสียการรับรู้ทิศทาง พบได้น้อย: HPPD (ความผิดปกติทางการมองเห็นที่คงอยู่หลังใช้) เสี่ยงกระตุ้นภาวะโรคจิตในผู้ที่มีแนวโน้ม
ปริมาณและระยะเวลา
ใช้โดยการกลืน (ขนาดครั้งเดียว 75-150 μg) หรือใช้ขนาดไมโครโดส (ต่ำกว่า 25 μg วันละ 1-2 ครั้ง). ระยะเวลารวม: 6-14 ชั่วโมง. เริ่มออกฤทธิ์: 20-90 นาที.
ออกฤทธิ์สูงสุด: 3-6 ชั่วโมง. ช่วงฤทธิ์ลดลง: 2-4 ชั่วโมง. ผลหลังใช้: 12-24 ชั่วโมง.
LSD ยังออกฤทธิ์อยู่ได้นานถึง 24 ชั่วโมง ฤทธิ์อาจค้างอยู่จนถึงเวลานอน. การตรวจน้ำลายข้างถนนตรวจไม่พบ LSD. การตรวจหาสาร: ปัสสาวะนานถึง 3 วัน; เส้นผมนานถึง 90 วัน; เลือดนานถึง 12 ชั่วโมง.
การทดสอบด้วยน้ำยาทดสอบ: Ehrlich ได้สีม่วง; Marquis ได้สีดำเขียวมะกอก