❤️ MDMA
Source: Harm Reduction Victoria · DanceWize Victoria SSB
ภาพรวม
MDMA (Ecstasy หรือเอกซ์ตาซี) เป็นสารกระตุ้นที่ทำให้เกิดความรู้สึกเห็นอกเห็นใจ (เอ็มพาโทเจน) ทำให้สุขล้น รู้สึกใกล้ชิดทางอารมณ์ และการรับรู้ทางประสาทสัมผัสเฉียบคมขึ้น
MDMA (3,4-methylenedioxymethamphetamine) หรือ 'เอกซ์ตาซี' (Ecstasy) เป็นแอมเฟตามีนที่รู้จักกันในฤทธิ์ทำให้เห็นอกเห็นใจ สุขล้น และกระตุ้น. MDMA อยู่ในตระกูลยาที่เรียกว่าเอนแทคโทเจน (entactogens) ซึ่งแปลว่า 'สัมผัสภายใน'. MDMA สังเคราะห์ขึ้นครั้งแรกในปี 1912 แต่ไม่ได้ใช้เพื่อความบันเทิงจนถึงทศวรรษ 1970 และเคยถูกใช้เป็นยารักษาโรคก่อนจะถูกทำให้ผิดกฎหมายในทศวรรษ 1980.
การศึกษาทางคลินิกแสดงว่า MDMA ร่วมกับจิตบำบัดสามารถรักษา PTSD ความวิตกกังวล และโรคซึมเศร้าได้. MDMA บริสุทธิ์เป็นผงผลึกสีขาว มักถูกอัดเป็นเม็ดหรือบรรจุในแคปซูลเจล. เนื่องจากมีความต้องการสูง ตลาดในออสเตรเลียจึงมีสารปลอมปนได้ง่าย ได้แก่ PMA, PMMA, MDA, เมทแอมเฟตามีน, แคทิโนน และอื่น ๆ.
เม็ดที่ขายในออสเตรเลียมีปริมาณ MDMA แตกต่างกันมาก ควรทดสอบด้วยน้ำยาทดสอบทุกครั้งก่อนใช้
การใช้อย่างปลอดภัยขึ้น
กินอาหารก่อนใช้ประมาณ 30 นาที อยู่ในที่เย็น เพราะเมื่ออากาศร้อนเกิน 25°C MDMA เพิ่มความเสี่ยงที่ร่างกายจะร้อนเกินอย่างอันตราย พักเป็นระยะ ดื่มน้ำอย่างระมัดระวัง: 250 mL ต่อชั่วโมงเมื่อพัก และ 500 mL ต่อชั่วโมงเมื่อเต้นรำ ห้ามดื่มน้ำมากเกินไป กินอาหารทุก 2-3 ชั่วโมง หากกินอาหารยาก ให้ลองสมูทตี้หรือเครื่องดื่มเกลือแร่สำหรับนักกีฬา ขนาดมาตรฐาน: 60-100 mg ขึ้นอยู่กับน้ำหนักตัว ชั่งผงด้วยเครื่องชั่งที่แสดงทศนิยม 3 ตำแหน่ง ทดสอบเม็ดของคุณเสมอ โดยใช้น้ำยาทดสอบ Mandolin, Marquis และ Mecke หากจะใช้ซ้ำ ให้รออย่างน้อย 2 ชั่วโมงหลังช่วงสูงสุด นอนหลับหรือพักผ่อนอย่างเต็มที่ภายในทุกช่วง 24 ชั่วโมง เมื่อสูดทางจมูก: บดให้เป็นผงละเอียด สูดน้ำก่อนและหลังสูด ใช้หลอดของตัวเอง
⚠ หลีกเลี่ยงการใช้ร่วมกับ
อันตราย: 5-HTP และ L-Tryptophan (ภาวะเซโรโทนินเป็นพิษ); ยาต้านเศร้ากลุ่ม MAOI (ฤทธิ์เสริมกันอย่างคาดเดาไม่ได้ ภาวะเซโรโทนินเป็นพิษ ภาวะความดันโลหิตสูงวิกฤต); Tramadol (ทรามาดอล) Ice (ไอซ์) Cocaine (โคเคน) และสารกระตุ้นชนิดอื่น (ชัก ภาวะโรคจิต หัวใจทำงานหนักเกินไป); DXM (ภาวะเซโรโทนินเป็นพิษ). ระวัง: แอลกอฮอล์ (ขาดน้ำ เสี่ยงต่อภาวะพิษจากแอลกอฮอล์มากขึ้น); ยาต้านเศร้ากลุ่ม SSRI (ต้านฤทธิ์ของ MDMA และเสี่ยงที่จะเพิ่มขนาดอย่างอันตราย); ยาปฏิชีวนะบางชนิด (ยับยั้งการเผาผลาญ MDMA ทำให้ยาสะสมในร่างกาย). อันตรายเป็นพิเศษหากคุณมี: โรคหัวใจ ความดันโลหิตสูง ความวิตกกังวล นอนไม่หลับ หรือปัญหาสุขภาพจิตที่มีอยู่เดิม
🚨 หากเกิดปัญหา
หากมีคนตัวร้อนเกิน: พาไปที่เย็น ใช้ผ้าเปียกประคบ โทร 000. หากมีคนชัก: ป้องกันไม่ให้บาดเจ็บ ห้ามจับตัวไว้ไม่ให้ขยับ โทร 000. การตรวจน้ำลายข้างถนนตรวจหา MDMA ได้ และตรวจพบได้นาน 24-72 ชั่วโมงนับจากการนอนหลับครั้งสุดท้าย.
รออย่างน้อย 24 ชั่วโมงก่อนขับรถ. หากดูเหมือนมีกลุ่มอาการเซโรโทนิน (สับสน กระวนกระวาย อุณหภูมิร่างกายสูง หัวใจเต้นเร็ว กล้ามเนื้อกระตุก) ให้โทร 000 ทันที
ผลที่เกิดขึ้น
ความรู้สึกรัก เห็นอกเห็นใจ และใกล้ชิดทางอารมณ์ อารมณ์ดีขึ้นและสุขล้น ความกลัว ความวิตกกังวล และความไม่มั่นใจลดลง การรับสัมผัส พลังงาน และการรับรู้ทางประสาทสัมผัสเพิ่มขึ้น เบื่ออาหาร อัตราการเต้นของหัวใจและความดันโลหิตเพิ่มขึ้น รูม่านตาขยาย กัดฟัน (บรักซิซึม) และกล้ามเนื้อตึง คลื่นไส้ ปากแห้ง และกระสับกระส่าย ลูกตากระตุกเร็ว (โอคิวลาร์โคลนัส) เวียนศีรษะ อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น (ภาวะตัวร้อนเกิน) ช่วงฤทธิ์ลดลง: ซึมเศร้าและอ่อนล้านาน 48-72 ชั่วโมง พบได้น้อย: ชัก ภาวะน้ำเป็นพิษ เสียชีวิต (ประมาณ 2 ต่อผู้ใช้ 100,000 คน)
ปริมาณและระยะเวลา
กลืน (60-100 mg ต่อเม็ดหรือแคปซูล) หรือสูดทางจมูก (50-100 mg ต่อครั้ง). เมื่อกลืน MDMA: ระยะเวลารวม 4-6 ชั่วโมง; เริ่มออกฤทธิ์ 20-90 นาที; ออกฤทธิ์สูงสุด 2-3 ชั่วโมง; ช่วงฤทธิ์ลดลง 1-2 ชั่วโมง; ผลหลังใช้ 2-72 ชั่วโมงหรือนานกว่านั้น. MDMA ยังออกฤทธิ์อยู่ได้ 12-24 ชั่วโมงหลังฤทธิ์ที่เห็นได้ชัดผ่านไปแล้ว.
การตรวจหาสาร: การตรวจน้ำลายข้างถนนตรวจหา MDMA และตรวจพบได้นาน 24-72 ชั่วโมงนับจากการนอนหลับครั้งสุดท้าย; ปัสสาวะ 1-4 วัน; เส้นผมนานถึง 90 วัน; เลือด 1-3 วัน